Loslaten van ballast

Mijn rugzak en ik zijn één. Al vanaf de eerste dag voel ik hem nauwelijks en ook het gewicht lijkt me niet te hinderen.  Lijkt…want ongemerkt doet mijn zware rugzak een aanslag op mijn gewrichten. Vandaag wil ik lief zijn voor mezelf, ik ga mijn rugzak een keer laten vervoeren! …

Aangename leegte

Ik voel me heerlijk uitgerust na de nacht in het appartement. Mijn knie voelt goed en ik heb zin om op pad te gaan. We bezoeken de beroemde kathedraal met de kip en de haan in Santo Domingo. Een bijzonder verhaal en een prachtig gebouw. (*) In de bar achter …

Luxe in Santo Domingo

Vandaag liep ik voor het eerst weer een traject van meer dan 20 km. Hoewel het een heerlijke wandeldag was, bleek de afstand toch iets te ambitieus. Aan het einde van de dag is mijn knie weer licht gezwollen. Omdat alle hostels in Santo Domingo vol zijn overnacht ik met …

Ieder zijn eigen pad

Samen met mijn caminomaatje zet ik onze vriend uit Alaska af bij de bushalte voor de bus terug naar Madrid. Er staat hem een lange en moeilijke reis te wachten. Het is een prachtige ochtend, de opkomende zon schijnt op de rode rotswand achter het stadje Najera.  Voor mij betekent …

Alles stroomt, niets blijft hetzelfde

De kleine dingen zijn belangrijk geworden. Een kop koffie, een croissant voordat ik op pad ga, iets lekkers in mijn rugzak voor onderweg en genieten van de zonsopkomst en de vele kwetterende vogeltjes om me heen. Af en toe blijf ik staan om te kijken en luisteren naar de ontwakende …

Irritatie en verveling

Ik heb een aantal ochtendrituelen voordat ik op pad ga en daardoor ga ik meestal als een van de laatsten de camino op. Vandaag wordt er van mij verwacht dat ik al om 8 uur s’ochtends de albergue verlaat.  De zon komt net op en het is knisperig koud als …

Loslaten van verwachtingen

Ik begin mijn verwachtingen los te laten en laat de dag op me afkomen zoals het gaat. Ik ben niet meer bezig met routes, afstanden of hoogteverschillen. Ik loop en ontdek vanzelf wat er op mijn pad komt. Uiteindelijk kom ik vanzelf op mijn bestemming.  Soms loop ik met anderen …

Herinneringen en stilte

Tijdens mijn wandeling moet ik terugdenken aan mijn ontmoeting van gisteren met een oude man. Net voor Villamayor stond hij met zijn rollator en met een stempel in zijn hand te  wachten op langslopende pelgrims.  “Sello, sello” riep hij – “stempel”. Ik had net koffie gedronken, mijn rugzak weer op …

Loslaten van tijd

Het verblijf in de fantastische hostel heeft me goed gedaan. Ik voel me weer energiek. Nadat ik gisteren had besloten dat het niet uitmaakt hoe lang mijn camino gaat duren, is er een last van me afgevallen. De lengtes van de etappen zoals in de boekjes beschreven, hoef ik natuurlijk …

Loslaten van het ego

Lopen is pijnlijk, maar overgeven aan de pijn en aan het NIET lopen, voelt nóg pijnlijker. Ik mis de sfeer van de camino en de bijzondere gesprekken en ontmoetingen met de pelgrims.  Mijn knie is nog dik, maar voelt iets beter.  Ook vandaag weet ik niet zo goed hoe ik …