Een volgende fase

De laatste dag op de meseta voelt als de afronding van een fase.

In de verte is de stad León al zichtbaar en ook de bergtoppen komen langzaam dichterbij.

Achter de stad begint een nieuw traject, de oversteek van de uitlopers van het Cantabrisch gebergte en het einde van de meseta.

Ook al hou ik enorm van de bergen, ik vind het jammer om de meseta te verlaten.

De leegte van de hoogvlakte heeft me veel gegeven. Ik heb gezongen, gedanst, gehuild en gelachen. Ik voelde me springlevend en soms nietig in het weidse landschap.

Ik kijk nog even achterom wanneer ik het landschap langzaam zie veranderen.

Maar niet te lang, want de weg ligt vóór me.